O Discurso de Khrushchev chega ao que posibelmente constitúa o Santo Graal
da argumentación contra Stalin e a URSS da súa época. O das deportacións, que
evidentemente existiron, é un tema complicado que precisa de moita
contextualización. Cando nunha poboación dada o índice de colaboración co
inimigo é tan elevado que castigar os culpábeis suporía prácticamente a imposibilidade
de supervivencia dese pobo, a pregunta que nos temos de facer é: había algunha
outra alternativa?
Como sempre, as achegas de Furr poden centrar o debate nos seus termos
xustos.
Khrushchev dedicou boa parte do seu discurso a tentar minusvalorar o papel
de Stalin durante a guerra. Buscaba dar unha imaxe de Stalin como unha persoa
desquiciada, ignorante do punto de vista militar e déspota para facer e
desfacer no campo de batalla segundo o seu irracional criterio, provocando
moitas mortes evitábeis…
Mais que pensaban do papel de Stalin na guerra os mandos militares soviéticos,
algún deles recoñecidos adversarios de Stalin? Neste apartado podemos comprobalo.
Dentro do Capítulo 5 de As Mentiras de Khurshchev, un apartado está
dedicado á acusación de que Stalin ordenara acabar con moitos comandantes
inocentes ao inicio da guerra, limitando así a experiencia militar do exército
e, xa que logo, poñendo en perigo a vitoria soviética. Sen deterse moito nesta
acusación, ofrecendo máis ben unhas cantas referencias bibliográficas onde si
se estuda polo miúdo, Grover Furr achega algunhas ideas básicas
para comprendermos a realidade dos feitos.