Por que Khrushchev atacou a Stalin? (Primeiro apartado do Capítulo 12 de As Mentiras de Khrushchev)

Despois de ver algúns exemplos de como Khrushchev mentiu para así poder atacar a Stalin, xorde necesariamente unha pregunta:  Por que? Por que atacou Khrushchev a Stalin? Por que botou man de tantas mentiras?

Estamos perante unha tentativa de Nikita por borrar o seu papel na represión dos anos 30 e asentar o seu poder? Será a resposta correcta a dada polo Partido Comunista Chinés ou “resposta antirrevisionista”? Ou, se cadra, terémoslle de facer caso ao historiador Iuri Zhukov que afirma que o obxectivo do Discurso era acabar coas tentantivas de reformas que Stalin e os seus colaboradores propuxeran especialmente nos últimos anos?

Por que Khrushchev atacou a Stalin?

Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

Deportacións de nacionalidades (Apartado 39 de As Mentiras de Khrushchev)

O Discurso de Khrushchev chega ao que posibelmente constitúa o Santo Graal da argumentación contra Stalin e a URSS da súa época. O das deportacións, que evidentemente existiron, é un tema complicado que precisa de moita contextualización. Cando nunha poboación dada o índice de colaboración co inimigo é tan elevado que castigar os culpábeis suporía prácticamente a imposibilidade de supervivencia dese pobo, a pregunta que nos temos de facer é: había algunha outra alternativa?

Como sempre, as achegas de Furr poden centrar o debate nos seus termos xustos.

Apartado 39: Deportacións de nacionalidades

Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

 

Stalin deseñaba as operacións militares nun globo terráqueo (Apartado 37 de As Mentiras de Khrushchev)

Nun momento do seu Discurso, a Khrushchev descamíñaselle a testa, directamente. Mellor non comentar nada, xa o di todo o de arriba..

Apartado 37: Stalin deseñaba as operacións militares nun globo terráqueo

Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

Stalin, un mal comandante (Apartado 35 de As Mentiras de Khrushchev)

Khrushchev dedicou boa parte do seu discurso a tentar minusvalorar o papel de Stalin durante a guerra. Buscaba dar unha imaxe de Stalin como unha persoa desquiciada, ignorante do punto de vista militar e déspota para facer e desfacer no campo de batalla segundo o seu irracional criterio, provocando moitas mortes evitábeis…

Mais que pensaban do papel de Stalin na guerra os mandos militares soviéticos, algún deles recoñecidos adversarios de Stalin? Neste apartado podemos comprobalo.

Apartado 35: Stalin, un mal comandante

Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

Comandantes asesinados (Apartado 33 de As Mentiras de Khrushchev)

Dentro do Capítulo 5 de As Mentiras de Khurshchev, un apartado está dedicado á acusación de que Stalin ordenara acabar con moitos comandantes inocentes ao inicio da guerra, limitando así a experiencia militar do exército e, xa que logo, poñendo en perigo a vitoria soviética. Sen deterse moito nesta acusación, ofrecendo máis ben unhas cantas referencias bibliográficas onde si se estuda polo miúdo, Grover Furr achega algunhas ideas básicas para comprendermos a realidade dos feitos.

Apartado 33: Comandantes asasinados

Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

O soldado alemán (Apartado 32 de As Mentiras de Khrushchev)

Khrushchev sabía que para deslixitimizar a Stalin tiña de combater algo que era evidente: Stalin era o líder da URSS que esmagou os nazis. Por tanto, boa parte do seu Discurso está encamiñado a eivar o papel militar de Stalin, deixando caer que a URSS venceu a pesar dos múltiples erros de Stalin.

Neste apartado, Khrushchev terxiversa o caso de Alfred Liskow, soldado alemán que desertara e atravesara as liñas soviéticas para informar do ataque nazi. Di Khrushchev que Liskow foi fusilado de inmediato e que Stalin fixo caso omiso da información. Minte, nin foi fusilado nin Stalin foi informado.

Apartado 32: O soldado alemán
Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

Stalin non fixo caso da advertencias de guerra(Apartado 30 de As Mentiras de Khrushchev)

Damos un salto para nos situarmos no Capítulo 5 dedicado á guerra contra os fascistas, a Grande Guerra Patriótica. Neste ámbito, como non podía ser doutro xeito, tamén Stalin vai recibir paus considerábeis por parte de Khrushchev. Que se era un mal comandante, que non fixo caso dos avisos, que mandou matar comandantes por capricho…, e até que deseñaba as operación nun globo terráqueo, afirmación que nos trae a memoria a coñecida escena de Chaplin no seu O gran ditador. 

Por suposto, afirmacións todas elas falsas.

Apartado 30: Stalin non fixo caso das advertencias de guerra

Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

“Dirección colexiada” no traballo (Apartado 3 de As Mentiras de Khrushchev)

É curioso que aqueles que critican o culto a Stalin, segundo eles creado e fomentado por este, participen deste culto, debuxándonos un Stalin todopoderoso, dirixindo con man de ferro calquera asunto que tivese lugar na URSS, desde a Illa de Ratmanova, no leste, a Kalingrado, no oeste, desde a Península de Taimir, no Ártico, até Kushka, xunto a Afganistán.

A realidade, en troca, éche ben distinta. Os testemuños das persoas que traballaron con Stalin, amigos e opositores, son concluíntes: as decisións políticas na Unión Soviética eran tomadas por consenso nos órganos de dirección. Era un ingrediente da cultura bolxevique que Khrushchev dilapidou, custándolle o seu posto.

Apartado 3: “Dirección colexiada” no traballo

Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

O “Testamento” de Lenin (Apartado 2 de As Mentiras de Khrushchev)

A deixar á marxe a incongruencia de calquera tipo de “testamento” co estilo de traballo bolxevique, a carta que Lenin envía ao Congreso do Partido en decembro de 1922, coñecida anos despois entre os opositores como “Testamento de Lenin”, viría ser para estes a proba definitiva da dexeneración soviética coa chegada do “renarte” Stalin ao posto de Secretario Xeral e o afastamento das ideas de Lenin.

Mais, é certo que Lenin non confiaba en Stalin? Existiu un afastamento entre os dous? De ser así, como é posíbel que Lenin lle pedira a Krupskaia, a súa esposa, que obtivese de Stalin, e de ninguén outro, a promesa de conseguirlle cápsulas de cianuro para evitar os seus horríbeis padecementos? (Stalin, quen nun principio aceptara, informou pouco despois ao Politburo non ter forzas para o facer).

Neste apéndice, Grover Furr achega documentación crucial para coñecermos a auténtica relación de Stalin con Lenin e o seu círculo familiar.

Apartado 2: O “Testamento de Lenin”

Ver ou descargar o arquivo AQUÍ.

Este é o Deus da RAG: Filgueira Valverde

Vida, paixón e morte de Alexandre Bóveda, do ourensán Xerardo Álvarez Gallego, coido que foi o primeiro libro político que lin na miña vida. Marcoume. Desde ese momento naceu en min un odio total a Filgueira Valverde.

O que máis noxo me deu deste home, á marxe do seu fascismo, foi a covardía e a traizón que demostrou na farsa de “xuízo” en que os golpistas condenaron a morte a Alexandre Bóveda. A defensa deste confiara en Filgueira, home con moi bos contactos entre o novo Poder, para así tentar libralo dunha morte segura. 

Filgueira, amigo persoal que fora de Bóveda, non apareceu. Seica non tiña tempo entre tanta arenga fascista por radio e prensa. Foi a sentencia de morte para Alexandre. Anos despois, Filgueira convertíase en alcalde de Pontevedra. O fascismo premiaba o seu correlixionario.
 

Hoxe, oito décadas despois, noutro disparo aos milleiros de asasinados polos fascistas, a maioría da RAG outórgalle outro recoñecemento. Aquí mandan os mesmos. 

******

Hai sete anos, xa falamos de Filgueira en Estoutras.